De telefoon blijft voortaan thuis
Ik was er eigenlijk wel klaar mee om tijdens het hardlopen altijd een telefoon mee te nemen. Niet omdat zo’n telefoon nou enorm in de weg zit, maar als je een horloge om je pols hebt verwacht je toch dat die het meeste gewoon kan overnemen.
Mijn Apple Watch deed dat voor een groot deel ook prima. Voor een normaal rondje lopen is er weinig mis mee, maar nu ik weer wat gerichter train met intervallen, langere blokken en thresholdtrainingen begon ik me er steeds meer aan te ergeren. Een training als 5×1000 meter of 3×2000 meter wil ik vooraf gewoon goed kunnen instellen en tijdens het lopen wil ik vooral weten waar ik zit: tempo, afstand, hartslag, resterende tijd en wanneer het volgende blok begint.
Ik wilde eigenlijk weer een echt sporthorloge.
Daarbij kwam het mooi uit dat ik via mijn werkgever een DI-budget (Duurzame Inzetbaarheid) kan inzetten voor dit soort aankopen. Sport en bewegen vallen daaronder, dus dat maakte de keuze voor een goed sporthorloge ook wat makkelijker.
Na wat zoeken ben ik uiteindelijk bij de Suunto Race S uitgekomen. Niet het grootste of duurste model, maar wel een horloge dat veel meer is ingericht op trainen. Routes, GPS, herstel, trainingsbelasting en vooral het vooraf opbouwen van gestructureerde trainingen werken zoals ik het graag wil.
Het verschil merk ik vooral bij interval- en thresholdtrainingen. Ik zet vooraf mijn warming-up, blokken, herstel en cooling-down klaar en tijdens het lopen hoef ik daar verder niet meer over na te denken. Het horloge vertelt me wanneer ik moet versnellen, herstellen en weer aan het volgende blok moet beginnen.
En mijn telefoon blijft daardoor steeds vaker gewoon thuis. Schoenen aan, horloge om en gaan. Tegelijkertijd ben ik door de Race S ook weer wat serieuzer naar mijn trainingen gaan kijken. Niet alleen kilometers maken, maar bewust afwisselen tussen rustige kilometers, threshold en sneller intervalwerk.
Precies wat ik zocht: minder meenemen en wat gerichter trainen.